Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Assebroekse Meersen.

De Assebroekse Meersen is een natuurgebied in de Belgische stad Brugge ten zuiden van de wijk Ver-Assebroek. Het 420 ha grote gebied wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.

De meersen vormen een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden, omringd door rijen knotwilgen en populieren.

De Walraetstraat is aanwezig.

Een groep van 25 deelnemers neemt deel aan de wandeling.

Startplaats.

Aan de start van de wandeling krijgen wij onmiddellijk wat uitleg van onze gids omtrent het ontstaan en het doel van de Assebroekse Meersen.

De Chartreuzen, de Assebroekse Meersen en de Gemene Weiden vormen een complex van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden die omzoomd zijn door rijen populieren en knotwilgen. Verschillende waterlopen dooraderen het gebied en dragen bij tot de bijzondere charme van dit “relictlandschap”. Een relictlandschap is een landschap waarin de historische structuur vandaag nog herkenbaar is.

Een plan maakt ons wegwijs in de omgeving.

En toen waren we vertrokken.

Onze gids Imar probeert ons het nut van de natuur uit te leggen onder andere op basis van de aanwezig bomen, wateren en planten.

Aan een plant moet je soms ruiken om te weten wat het doel van de plant is.

Wat moeten we rieken?


Look-zonder-look (Alliaria petiolata, synoniem: Alliaria officinalis of Sisymbrium alliaria) is een algemeen voorkomende plant die behoort tot de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)

Binnen de kruisbloemenfamilie is de soort gemakkelijk te herkennen aan de witte bloemen, het blad en de geur. Na het wrijven van een blad komt er een geur vrij die volgens sommigen op uien lijkt, maar door de meeste mensen als knoflook wordt aangeduid. De plant dankt hieraan ook zijn naam; het ruikt naar look maar is botanisch niet verwant aan look.[1]

De botanische naam Alliaria is afgeleid van het woord voor knoflook. De plant werd reeds in de 16e eeuw genoemd door Bock en Fuchs. Overigens verspreiden niet alleen de bladeren, maar ook de zaden en wortels deze geur.

Via de poort naar binnen.

Iedereen via het poortje naar binnen. Dat er verboden toegang op het paaltje stond daar moesten wij ons nu eens niet aan houden.

Wandelen in de natuur.

Is het op een pad, over een brug of langs een grindweg steed heeft onze gids Imar wat uitleg klaar.

Hier wandel je ook een stukje langs de Abdijenroute, een deel van de voormalige spoorweg die van Brugge naar Eeklo liep.

Hoe hoog staat het water?

Deze vraag werd gesteld, op verschillende tijdstippen, aan onze gids Imar en onze buur Philip.

Beiden gaven bijna hetzelfde antwoord.

In de natuur heerst discipline.

Bij de wandelaars, in de natuur dus ook ! Op één rij of per één als het moet.

Prachtig toch!

Contact onder buren en grappige verhalen.

Een wandeling met de buren en grappige verhalen komen naar boven.

Prachtig gemaakte houten zitbanken.

Met verrekijker!

Een verrekijker is een nuttig atribuut voor een wandeling in de natuur. Er werd dan ook regelmatig ver gekeken!

Tussen de bomen door.

Populieren en Knotwilgen.

Hierzoeken we iets specifiek!

Neem de verrekijker en zoek. Hij zit hier gans de dag!

Toen begon de zoektocht.

Wat zoeken we?

Inderdaad, wat zoeken we?

Zit hij rechts of links.

Waar zit hij nu?

Iedereen op zoek, waar is hij, wat zoeken we? Eerst vele vragen en weinig antwoorden. Onze gids Imar wist wie of wat we zochten en waar deze te vinden was.Hij keek ook nog even mee.

Toen werd het duidelijk.

We zochten en vonden "De Uil"

De Uil.

Terug een stapje verder.

Een uitleg van onze gids Imar, waar hij zegt dat de stroming van deze beek al beter is. Op naar de vleermuizen!

Naar de bunker met vleermuizen.

We stappen verder en omhoog. Daar gaan we naar een bunker van tijdens de wereldoorlog II en zonder het te weten staan we boven op de bunker.

Onder de berg een bunker.



Onder de berg ligt een bunker die werd gebruikt om een landingsbaan in de gaten te houden tijdens wereldoorlog II.

De bedoeling was dat de Duitse vliegtuigen in deze zone zouden landen, waardoor de wielen van de vliegtuigen zouden komen vast te zitten in het moeras van de Assebroekse Meersen.

De Belgen hebben het terrein goed bewaakt vanuit de bunker.

De Duitse piloten zijn er nooit geland. Lag het aan de Belgen of de Duitsers.

We zullen het nooit weten.

De bunker is in ieder geval momenteel de woning van Vleermuizen. Een ideale temperatuur in de bunker bezorgt hen een veilige verblijfplaats.

De geschiedenis geeft geen antwoord.

Geen winnaars tussen de Duitsers en de Belgen. Vleermuizen zijn de baas in de bunker.

Dan maar verder op stap.

Na eerst wat ongeloof waren de Belgen, Guy, Hans en Luc toch tevreden.

De Duitsers niet gewonnen.

De Belgen niet verloren.

Een laatste keer genieten van de zitbanken.

Op weg naar het einde van de wandeling.

Imar.



Imar heeft ons met veel passie rondgeleid in een stukje Brugse Natuur. Om het met zijn woorden te zeggen.

Laat ons er even bij stil staan dat  er voor onze kinderen en kleinkinderen ook nog een stukje natuur moet zijn. Daarom is het zo belangrijk dat de huidige natuur naar waarde wordt geschat, zodat wij er van kunnen genieten en het doorgeven aan de volgende generaties.

Imar, bedankt voor deze aangename wandeling. 

Namens de bewoners van de Walraetstraat.

 

 

 

 

En dan moest de wafelbak nog komen.

Klik op de Wafel om verder te gaan naar de wafel-bak Walraetstraat 2019.

Terug naar homepagina.


Wil je terug naar de homepagina klik op de kikker.